Test chi-kwadrat w pracy z pedagogiki - obliczenia i opis wyniku 2×2

W pracy z pedagogiki chcesz sprawdzić, czy rodzice, którzy dostali przypomnienie o konsultacji szkolnej, częściej deklarują udział. Masz odpowiedzi „tak” lub „nie” na dwa pytania.

Opublikowano: Aktualizacja: Około 5 min czytania
Cztery pola z granatowymi i pomarańczowymi kropkami na kartce obok ołówka i notesu
Schemat czterech pól do porównania liczebności.

W pracy z pedagogiki chcesz sprawdzić, czy rodzice, którzy dostali przypomnienie o konsultacji szkolnej, częściej deklarują udział. Masz odpowiedzi „tak” lub „nie” na dwa pytania. Zobacz, jak z czterech liczebności obliczyć test chi-kwadrat i opisać wynik, a przy małej próbie sprawdzić, czy lepiej użyć dokładnego testu Fishera.

Najpierw sprawdź, co reprezentuje jeden wiersz danych. Do zwykłego testu niezależności 2×2 każda osoba powinna wnieść jedną parę odpowiedzi i trafić do jednej komórki. Obserwacje między osobami powinny być niezależne. Dopiero wtedy sprawdź liczebności oczekiwane.

Zacznij od czterech liczebności, nie od procentów

Fikcyjny przykład obejmuje 80 rodziców, po jednym z każdej z 80 szkół. Przyjmujemy niezależność obserwacji między osobami. Każdy rodzic podał, czy otrzymał przypomnienie i czy wziął udział w konsultacji. Nikt nie występuje dwa razy. W przykładzie nie ma braków odpowiedzi. Hipoteza zerowa zakłada niezależność otrzymania przypomnienia i deklarowanego udziału.

  • Rodzice, którzy otrzymali przypomnienie. Udział zadeklarowały 24 osoby, a brak udziału 16 osób. Razem 40.
  • Rodzice, którzy nie otrzymali przypomnienia. Udział zadeklarowało 12 osób, a brak udziału 28 osób. Razem 40.
  • Sumy dla odpowiedzi o udziale. Udział zadeklarowało 36 osób, a brak udziału 44 osoby. Razem 80.

Jeśli w Twoich danych brakuje odpowiedzi na którąś ze zmiennych, nie przypisuj automatycznie „nie”. Zapisz liczbę pełnych par i wyjaśnij sposób postępowania z brakami. Gdy analizujesz tylko kompletne odpowiedzi, podaj, ile osób wchodzi do obliczeń.

Jeśli dopiero układasz plan analizy i masz więcej niż dwie zmienne, zobacz też poradnik Analiza statystyczna w pracy magisterskiej: dobór testów i opis wyników.

Oblicz liczebności oczekiwane i wybierz test

Liczebność oczekiwana pokazuje, ile osób przypadałoby na daną komórkę przy niezależności zmiennych i przy podanych sumach wierszy i kolumn. Pomnóż sumę wiersza przez sumę kolumny, a wynik podziel przez ogólną liczbę obserwacji.

Dla rodziców z przypomnieniem i deklarowanym udziałem: 40 × 36 / 80 = 18. Dla rodziców z przypomnieniem i bez udziału: 40 × 44 / 80 = 22. W drugim wierszu znów otrzymujesz 18 i 22, ponieważ liczebność obu grup wynosi 40. Cztery liczebności oczekiwane to 18, 22, 18 i 22.

W prostym układzie 2×2 sprawdzenie, czy każda oczekiwana liczebność wynosi co najmniej 5, jest ostrożną praktyczną wskazówką dla standardowego przybliżenia Pearsona. Patrz na wartości oczekiwane, a nie na najmniejszą wartość zaobserwowaną. Tu minimum wynosi 18. W niezależnym układzie z małymi oczekiwanymi liczebnościami rozważ dokładny test Fishera. Wybór ustal na podstawie projektu i danych, zanim zaczniesz porównywać wartości p.

Policz wynik Pearsona i siłę związku

Dla każdej komórki podnieś różnicę między liczebnością obserwowaną i oczekiwaną do kwadratu i podziel przez oczekiwaną. Zsumuj cztery składniki. W tym przykładzie to 36/18 + 36/22 + 36/18 + 36/22, czyli χ² = 7,27 po zaokrągleniu. Tablica 2×2 daje (2 – 1) × (2 – 1) = 1 stopień swobody. Dla testu Pearsona bez poprawki ciągłości p ≈ 0,007. R domyślnie stosuje w tablicy 2×2 poprawkę ciągłości, więc dla odtworzenia przykładu w funkcji chisq.test ustaw correct = FALSE.

W tablicy 2×2 standardowe V Craméra to pierwiastek z niepoprawionej statystyki Pearsona podzielonej przez liczbę obserwacji. Tu V = √(7,2727 / 80) ≈ 0,30. Wartość V nie pokazuje kierunku. Odsetki liczone wewnątrz grup to 24/40 = 60% i 12/40 = 30%, co daje różnicę 30 punktów procentowych w tej próbie.

Przykładowy akapit do wyników

Udział w konsultacji zadeklarowało 24 z 40 rodziców, którzy otrzymali przypomnienie (60%), oraz 12 z 40 rodziców, którzy go nie otrzymali (30%). Test chi-kwadrat Pearsona bez poprawki ciągłości wskazał związek między otrzymaniem przypomnienia a deklarowanym udziałem, χ²(1, N = 80) = 7,27, p = 0,007, V Craméra = 0,30.

W dyskusji uwzględnij sposób rekrutacji i charakter zmiennych. Przypomnienia nie przydzielano losowo. Szkoły, które je wysyłały, mogły na przykład proponować inne godziny konsultacji. Wynik opisuje związek z deklarowanym udziałem. Sam projekt nie pozwala przypisać różnicy przypomnieniu.

Sprawdź, co zmienia mała liczebność

W drugim fikcyjnym, niezależnym przykładzie w grupie z przypomnieniem są cztery deklaracje udziału i dwa braki udziału, a w grupie bez przypomnienia zero deklaracji udziału i sześć braków udziału. Łącznie N = 12. Oczekiwane liczebności wynoszą 2, 4, 2 i 4. Dwustronny dokładny test Fishera daje p ≈ 0,061. W opisie podaj nazwę użytego testu i liczebności. Przy zaplanowanym progu 0,05 ten wynik nie daje podstaw do odrzucenia hipotezy zerowej. Nadal możesz pokazać proporcje w małej próbie.

Test Fishera oblicza wartość p warunkowo, przy ustalonych sumach wierszy i kolumn, bez przybliżania rozkładem chi-kwadrat. Jeśli obserwacje nie są niezależne, np. rodzice pochodzą z kilku tych samych klas lub szkół, zamiana testu na Fishera nie rozwiązuje problemu. W badaniu grupowym zachowaj identyfikatory klas lub szkół i dobierz analizę uwzględniającą schemat doboru. Jeśli porównujesz odpowiedzi tych samych osób przed i po, potrzebujesz analizy dla danych sparowanych, np. testu McNemara dla dwóch kategorii.

Sprawdź zapis przed oddaniem pracy

  • Czy jedna osoba trafia do jednej komórki i czy projekt uzasadnia założenie niezależności obserwacji?
  • Czy do testu używasz liczebności, a procenty podajesz z jawnym mianownikiem?
  • Czy wybór Pearsona lub Fishera wynika z projektu i liczebności oczekiwanych, a nie z wyniku?
  • Czy podajesz dokładny wariant testu, liczebności, wartość p oraz skalę i kierunek zaobserwowanej różnicy?

Pytania o testy i opracowanie ankiety

Kiedy stosuje się test chi-kwadrat, a kiedy test dokładny Fishera?

Przykład: czy udział w szkoleniu wiąże się z wyborem określonej odpowiedzi? Przygotuję tabelę krzyżową z liczebnościami i procentami, sprawdzę liczebności oczekiwane oraz niezależność obserwacji. Gdy przybliżenie chi-kwadrat jest nieodpowiednie, rozważę metodę dokładną, np. test Fishera. Sam wynik p uzupełnię odpowiednią miarą siły związku, np. V Craméra.

Czy wynik p < 0,05 wystarczy do potwierdzenia hipotezy?

Nie. Przy wcześniej ustalonym poziomie istotności 0,05 wynik p < 0,05 pozwala odrzucić badaną hipotezę zerową w ramach przyjętego modelu i jego założeń. Nie oznacza, że hipoteza badawcza jest prawdziwa z prawdopodobieństwem 95%.

Opisz kierunek i wielkość efektu, przedział ufności, liczebność próby oraz ograniczenia pomiaru i doboru uczestników. Uwzględnij również wielokrotne testowanie. Istotny wynik sam w sobie nie dowodzi przyczynowości ani praktycznej ważności różnicy.

Czy mogę zamówić samo opracowanie wyników ankiety?

Tak. Zakres może obejmować uporządkowanie danych, tabele, wykresy, zestawienia liczebności i procentów, komentarze, podsumowania oraz weryfikację hipotez, jeśli przewiduje ją projekt. Analizę wiążę z celem i problemami badawczymi.

Prześlij zebrane odpowiedzi, kwestionariusz, cel i pytania badawcze oraz wymagania promotora dotyczące analizy.

Bibliografia

  • R Core Team. Pearson's Chi-squared Test for Count Data. Dokumentacja pakietu stats, funkcja chisq.test. https://stat.ethz.ch/R-manual/R-devel/library/stats/html/chisq.test.html
  • R Core Team. Fisher's Exact Test for Count Data. Dokumentacja pakietu stats, funkcja fisher.test. https://stat.ethz.ch/R-manual/R-devel/library/stats/html/fisher.test.html
  • Bergsma, W. (2013). A bias-correction for Cramér's V and Tschuprow's T. Journal of the Korean Statistical Society, 42(3), 323-328. DOI: 10.1016/j.jkss.2012.10.002
  • Rao, J. N. K., & Scott, A. J. (1981). The Analysis of Categorical Data from Complex Sample Surveys: Chi-Squared Tests for Goodness of Fit and Independence in Two-Way Tables. Journal of the American Statistical Association, 76(374), 221-230. DOI: 10.1080/01621459.1981.10477633

Omów analizę ankiety z pedagogiki

Na początek wystarczą pytanie badawcze, opis doboru, definicje zmiennych i zagregowane liczebności. Napisz, czy chcesz sprawdzić dobór testu i obliczenia, czy potrzebujesz też opracowania wyników oraz dyskusji.

Analiza statystyczna do pracy magisterskiej i licencjackiejOpracowanie części badawczej: metodologia, wyniki i dyskusja
Napisz o danych z ankiety

Czytaj również

Analiza statystyczna w pracy magisterskiej z psychologii - co zrobić z zebranymi danymi?

Od zebranego arkusza do czytelnych wyników: kontrola skal, braki danych, dwa przykłady analiz i opis efektów w magisterce z psychologii. Masz już zebrane odpowiedzi do magisterki z psychologii, ale arkusz nadal nie układa się w rozdział z wynikami? Teraz potrzebujesz sprawdzić, co oznaczają kolumny, obliczyć wyniki zgodnie z instrukcją narzędzia i połączyć każdą analizę z konkretnym pytaniem. Dopiero wtedy liczby staną się odpowiedzią, którą można jasno opisać w pracy. Być może masz eksport z formularza, plik z programu statystycznego i wiadomość od promotora: „proszę opracować wyniki”. Nie zaczynaj od uruchamiania kolejnych testów. Najpierw odtwórz drogę od odpowiedzi pojedynczej osoby do wskaźnika, który chcesz analizować. Ten poradnik dotyczy właśnie etapu po zbieraniu danych: kontroli materiału, dwóch różnych analiz i napisania rozdziału, a nie projektowania nowej ankiety. Nazywam się Wioletta Boćkowska i prowadzę StudentSupport od 2018 roku. W dziedzinie „” pomagam połączyć pytania, narzędzia, obliczenia i tekst. Jeśli masz już dane, możesz zlecić usługę „” w uzgodnionym zakresie: od przygotowania zbioru do obliczeń i opisu. Zakres ustalam na podstawie materiałów, przed rozpoczęciem pracy. Zachowaj niezmieniony eksport źródłowy i pracuj na kopii. Rozdziel odpowiedzi, słownik zmiennych i zapis decyzji. W słowniku zapisz znaczenie każdej kolumny, dopuszczalne wartości, jednostkę i sposób oznaczenia braku. Kod „9” może być prawidłową odpowiedzią w jednym pytaniu, a umownym brakiem w innym. Program nie rozpozna tej różnicy za Ciebie. Sprawdź jednostkę obserwacji. Jeżeli jedna osoba wypełniła kwestionariusz dwukrotnie, dwa wiersze nie oznaczają dwóch niezależnych uczestników. Potrzebujesz sposobu powiązania pomiarów oraz analizy uwzględniającej ten układ. Podobnie odpowiedzi osób z jednej klasy lub zespołu mogą wymagać uwzględnienia wspólnego kontekstu. Nie da się rozstrzygnąć niezależności wyłącznie przez obejrzenie nazw kolumn. Wytyczne polskiej uczelni i ustalenia z promotorem nadal mają znaczenie. Poradnik Wydziału Psychologii UKW z 2025 roku przedstawia odrębnie opis metody, analizę wyników i dyskusję. To przykład lokalnych wskazówek, nie jeden obowiązujący w Polsce spis rozdziałów. Sprawdź aktualną wersję wymagań własnej jednostki, zamiast przenosić z internetu liczbę stron lub układ pracy. W pracy psychologicznej kilka pozycji często tworzy jeden wynik, ale sposób jego obliczania nie wynika z samego arkusza. Potrzebujesz instrukcji właściwego narzędzia, wersji językowej i zasad punktowania. Ustal, które pozycje należą...

Czytaj artykuł

Jak opracować wywiad do pracy dyplomowej? Od transkrypcji do analizy

Opracowanie wywiadu do pracy dyplomowej obejmuje przygotowanie zapisu rozmowy, analizę wypowiedzi i opis ustaleń powiązany z pytaniami badawczymi. Sama transkrypcja jest materiałem do analizy. Dopiero wyjaśnienie, co wynika z wypowiedzi i na czym opierasz interpretację, tworzy rozdział z wynikami. Masz kilka nagrań,... Opracowanie wywiadu do pracy dyplomowej obejmuje przygotowanie zapisu rozmowy, analizę wypowiedzi i opis ustaleń powiązany z pytaniami badawczymi. Sama transkrypcja jest materiałem do analizy. Dopiero wyjaśnienie, co wynika z wypowiedzi i na czym opierasz interpretację, tworzy rozdział z wynikami. Masz kilka nagrań, dziesiątki stron tekstu i nie wiesz, od czego zacząć? Nie musisz od razu kupować specjalistycznego programu. Najpierw ustal sposób pracy z materiałem. Poniższy przykład pokazuje, jak przejść od fragmentu wypowiedzi do kodu i ostrożnego wniosku, bez zamieniania rozmów w zbiór przypadkowych cytatów. W pracy warto nazwać zarówno sposób przeprowadzenia rozmów, jak i metodę ich opracowania. Analiza tematyczna, analiza narracyjna, jakościowa analiza treści i metodologia teorii ugruntowanej nie są wymiennymi określeniami tej samej czynności. W tym poradniku pokazujemy organizację pracy z kodami i tematami na prostym przykładzie. Nie jest to kompletny protokół każdej metody jakościowej. Jeżeli analizujesz sposób budowania opowieści o własnym życiu, sam podział wypowiedzi na tematy może nie wystarczyć. Gdy przyjmujesz konkretną metodę, stosuj jej założenia konsekwentnie i opisz własne decyzje analityczne. W badaniu Mandesa i Karlińskiej (2024) jakościowe kodowanie obejmowało czytanie dokumentów, interpretację fragmentów i kontrolę ich znaczenia w całym zbiorze. Autorzy pokazują także różnicę między taką pracą a automatycznym modelowaniem tematycznym. To przydatne rozróżnienie: lista często występujących słów nie jest jeszcze interpretacją wywiadów. Oznacz rozmówców stałymi kodami, np. R01 i R02. Oddziel ich wypowiedzi od pytań osoby prowadzącej wywiad. Dodaj numery akapitów lub znaczniki czasu, aby później odnaleźć fragment w nagraniu. Przechowuj wersję źródłową oddzielnie od pliku roboczego. Dokładność zapisu zależy od celu badania. Jeżeli interesuje Cię treść doświadczeń, możesz przyjąć inną konwencję niż przy analizie przebiegu interakcji, pauz i nakładania się wypowiedzi. Ustal reguły przed opracowaniem całego materiału. Nie poprawiaj sensu wypowiedzi, żeby brzmiała bardziej naukowo. Przy udostępnianiu materiału uwzględnij ustalone zasady poufności i wykorzystania nagrania. Nie przesyłaj pełnej rozmowy do kolejnego narzędzia tylko dlatego, że oferuje bezpłatną transkrypcję. Najpierw sprawdź warunki...

Czytaj artykuł