W magazynie zlecenie może pojawić się na liście o 08:02, a pracownik otworzy je dopiero o 08:07. Jeśli potwierdzi zebranie towaru o 08:15, masz 5 minut czekania i 8 minut od otwarcia do zakończenia. Od tego, które godziny odejmiesz, zależy, co możesz napisać o kompletacji w pracy z logistyki.
Zacznij od jednego zlecenia. Odszukaj je w eksporcie i wypisz trzy godziny w kolejności. Przy każdej zanotuj, co wtedy dzieje się na hali. Jeśli interesuje Cię realizacja zamówienia klienta aż do dostawy, poszukaj osobno godziny przyjęcia zamówienia i godziny dostawy.
Co się dzieje między otwarciem a zamknięciem zlecenia?
WMS to system zarządzania magazynem. Poproś osobę, która zna jego ustawienia, żeby pomogła Ci prześledzić jedno zlecenie. Pole „start” może oznaczać otwarcie zadania w terminalu lub pierwszy skan towaru. Przy pierwszym skanie czas dojścia do regału wypada z pomiaru. Sprawdź też, czy system zapisuje godzinę zdarzenia, czy godzinę przesłania go z terminala. Gdy terminal synchronizuje się z opóźnieniem, te godziny mogą się różnić.
W przykładzie z 08:07 przyjmujemy, że zegar rusza po otwarciu zadania, a zatrzymuje się przy potwierdzeniu zebrania ostatniej pozycji. W tych ośmiu minutach może się mieścić marsz do regałów, skanowanie i przerwa na wyjaśnienie braku towaru. Żeby policzyć osobno minuty aktywnej pracy, potrzebujesz dokładniejszego rejestru lub obserwacji. Głodowska i Świderski rozpisują kompletację m.in. na przejazdy i pobrania. Podobne rozróżnienie przydaje się, kiedy czytasz o czasie przejścia i cyklu pracy operatora w leksykonie Lean Enterprise Institute.
- Co liczysz? W przykładzie jeden wynik przypada na jedno zlecenie kompletacji. Gdy magazyn zbiera towary falami, kilka zleceń może dotyczyć jednego zamówienia lub jedno zadanie może obejmować towary dla kilku klientów. Sprawdź powiązania, zanim podsumujesz czasy na poziomie zamówień.
- Skąd wiesz, które zlecenia wziąć? Wybierz zdarzenie decydujące o włączeniu, np. zwolnienie zlecenia między 08:00 a 09:00. Ustal też, do której godziny śledzisz ich zakończenia. Obie decyzje wpisz do metodologii.
- Czy godziny do siebie pasują? Sprawdź pełne daty i strefę czasową, zwłaszcza przy zmianie nocnej. Jeśli koniec wypada przed początkiem, wróć do zapisu. Przy duplikatach i ponownych otwarciach ustal z osobą znającą proces, które zdarzenia należą do tej samej próby kompletacji.
Sześć zleceń w rejestrze. Dla ilu obliczysz czas?
Przyjrzyjmy się fikcyjnemu magazynowi. W jednej strefie od 08:00 do 09:00 zwolniono sześć zleceń. O 09:00 kończymy obserwację. Godziny są z tego samego dnia i zapisano je w czasie lokalnym magazynu. Każde zlecenie dotyczy jednego zamówienia. W tym przykładzie zadania biegną bez podziału na równoległe części i bez ponownych otwarć.
Tu wystarczy odjąć godziny
- A. Zlecenie pojawiło się o 08:02, pracownik otworzył je o 08:07, a zakończenie potwierdził o 08:15. Od otwarcia minęło 8 minut. Jeśli liczysz od zwolnienia, wychodzi 13 minut.
- B. Zwolnienie o 08:04, otwarcie o 08:12, potwierdzenie o 08:26. Od otwarcia do końca minęło 14 minut.
- C. Zwolnienie o 08:10, otwarcie o 08:12, potwierdzenie o 08:42. Od otwarcia do końca minęło 30 minut.
Tu zapisz powód braku wyniku
- D. Jest potwierdzenie zakończenia, brakuje godziny otwarcia. Z godziny zwolnienia można policzyć czas od zwolnienia do końca. Zapisz go osobno, jeśli badasz również ten odcinek.
- E. Pracownik zaczął kompletować, a o 09:00 zlecenie było jeszcze otwarte. Wiadomo, ile minut upłynęło do końca obserwacji. Pełny czas poznasz, jeśli uzyskasz późniejsze potwierdzenie.
- F. Zlecenie anulowano przed rozpoczęciem. Odnotuj anulowanie oddzielnie od brakujących godzin.
Po ułożeniu czasów od najkrótszego do najdłuższego masz 8, 14 i 30 minut. Mediana to środkowa wartość, czyli 14 minut. Średnia wynosi (8 + 14 + 30) / 3, po zaokrągleniu 17,3 minuty. Obie liczby opisują trzy z sześciu zleceń. Wstawienie zer za brakujące czasy zaniżyłoby średnią. Jeśli później odtworzysz brakującą godzinę dla D, zapisz skąd ją masz i przelicz wynik według tej samej reguły. Dla E wynik poza pierwotnym oknem możesz pokazać oddzielnie, wyraźnie podając nową godzinę zakończenia obserwacji.
Jak opisać to w metodologii i wynikach?
W metodologii wskaż źródło danych, jednostkę i dokładne granice pomiaru. Do wyników przenieś liczby oraz informację, ilu zleceń dotyczą. Poniżej znajdziesz dwa przykładowe akapity. We własnej pracy podstaw datę, nazwę strefy i opisy zdarzeń z badanego magazynu.
Metoda. Z rejestru WMS wybrano zlecenia zwolnione w jednej strefie magazynu od 08:00 włącznie do 09:00, z pominięciem zleceń zwolnionych dokładnie o 09:00. Dla każdego zlecenia od godziny potwierdzenia zakończenia odejmowano godzinę otwarcia w terminalu. Wynik wyrażono w minutach. Do obliczeń włączono zlecenia, dla których obie godziny były zapisane najpóźniej o 09:00.
Wynik. Czas można było obliczyć dla trzech z sześciu zwolnionych zleceń. Mediana wyniosła 14 minut, a średnia 17,3 minuty. W trzech pozostałych przypadkach odnotowano brak godziny otwarcia, zadanie w toku oraz anulowanie. Dłuższe zlecenia mogą częściej pozostawać w toku pod koniec obserwacji, dlatego podane czasy opisują tylko zlecenia z pełnym zapisem.
Jeśli zestawiasz dwie strefy, zacznij od sprawdzenia, czy w obu „start” oznacza tę samą czynność. Dla każdej strefy podaj liczbę zwolnionych zleceń, liczbę obliczonych czasów i przyczyny wyłączeń. Sprawdź też liczbę pozycji i rodzaj towarów. Jakubiak i Michalski porównują w symulacji układy strefy i trasy zbierania. Augustyn Lorenc opisuje metody kompletacji i pokazuje, jak uwzględnić w symulacji przemieszczanie, pobieranie i czynności towarzyszące. Z rejestru takiego jak w naszym przykładzie odczytasz różnice czasu. Do ustalenia ich przyczyn potrzebujesz dodatkowych danych o przebiegu zleceń.
Co sprawdzić przed oddaniem rozdziału?
- Przeczytaj nazwę wskaźnika i odszukaj w metodzie godziny, które od siebie odejmujesz.
- Sprawdź, czy sumują się liczby zleceń z obliczonym czasem, brakami, otwartym statusem i anulowaniem. Podaj, do której godziny śledzisz ich los.
- Porównaj jednostki i liczebności w tekście oraz podpisach wykresów.
- Upewnij się, że możesz użyć udostępnionych danych i ilustracji w pracy.
Jeśli w pracy opisujesz również oczekiwanie w kolejce, podaj je jako osobny wskaźnik z własnym początkiem i końcem. Więcej przykładów takiego zapisu znajdziesz w poradniku o doborze wskaźników do pracy dyplomowej.
Pytania o metodologię i ograniczenia badania
Czy możesz sprawdzić już napisany rozdział metodologiczny?
Tak. Mogę przeanalizować jego układ, powiązanie celów z problemami badawczymi oraz zgodność opisu metod i narzędzia. Dołącz uwagi promotora i sam kwestionariusz lub scenariusz, aby można było ocenić całość, a nie tylko opis.
Jak połączyć ograniczenie badania z jego wpływem na wnioski?
Nazwij konkretną cechę procedury, wskaż wynik lub twierdzenie, którego dotyczy, i wyjaśnij konsekwencję. Następnie opisz rzeczywiście podjęte działania oraz to, czego mimo nich nie można stwierdzić. Nie zastępuj tego listą ogólnych haseł o małej próbie i braku czasu.
Źródła
- Głodowska, K., Świderski, A. (2019). Optymalizacja procesu kompletacji. Prace Naukowe Politechniki Warszawskiej. Transport, 127, 15-24.
- Lorenc, A. (2016). Wpływ metody klasyfikacji produktów na efektywność transportu wewnątrzmagazynowego. Politechnika Krakowska, rozprawa doktorska, rozdz. 3-4. Repozytorium PK, rekord 26201.
- Jakubiak, M., i Michalski, P. (2015). Wpływ procesu komisjonowania zamówień w węźle logistycznym na dostępność produktów w łańcuchu dostaw. Logistyka, 2/2015, 284-295.
- Lean Enterprise Institute. Value Stream Mapping, Lean Lexicon, sekcja „Value-Stream Map Zones”, część „Process data boxes”. Odczyt 09.11.2026.
Omów pomiar do pracy z logistyki
Napisz, co chcesz ustalić na podstawie rejestru. Jeśli możesz, dołącz zanonimizowany wycinek danych, wytyczne uczelni i swój akapit o metodzie lub wynikach. Będzie wiadomo, od którego fragmentu zacząć.
